وبلاگي براي فاميل سادات جزايري

اولاد سید نعمت الله 2

نگارنده میگوید این کلام از دو نظر اشتباه است یکی اینکه سید جمال الدین به هند نرفته بلکه چنانکه گذشت فرزندش سید مجدالدین بوده که به هند رفته دیگر آنکه سید جمال الدین بطوریکه از تذکره شوشتر و تحفه العالم بر میآید فقط یک پسر نامبرده را داشته و چون در وقت تالیف تحفه(1216) زنده نبوده احتمال تولد دو نفر دیگر پس از 1216 منتفی است.

و مدرک شجره طیبه در ثبت این دو نام ( شجره نوریه ) است که ما این دو را غلط میدانیم.

همانطور که در توضیحی که درباره سید مجدالدین داده و او را بلا عقب معرفی کرده تامل داریم زیرا که مفقودالاثر غیر از بلا عقب بودن است.

اما در شجره طیبه و تتمه الشجره بدون دقت به استناد بان شجره این دو را نوشته اند و گفته اند از اعقاب آنان اطلاعی نیست ، که باید گفت این دو نفر سید (محمد زکی و سید محمد باقر) وجود خارجی نداشته اند چه رسد که اعقابی برای آنان تصور شود.

اما سید مجد الدین بن سید جمال الدین بن سید نعمت الله چنانکه گذشت مفقود الاثر بوده و صاحب تحفه العالم که به هند رفته در وقت تالیف آن کتاب در 1216 از او خبری نداشته اما از قرار معلوم مردی دانشمند بوده و بزبان انگلیسی آشنایی کامل داشته و کتابی در لغت نوشته .

علامه تهرانی فرموده کتاب فرهنگ فارسی به فارسی در کتابخانه دهخدا به شماره 21 موجود است که مخصوص کلمات شوشتری و تالیف برادرزاده سید نورالدین فرزند سید نعمت الله جزایری است که به هند رفته و زبان انگلیسی را یاد گرفته و از شرح نخبه عمویش در آن کتاب نامبرده و اهل قرن دوازدهم بوده و شاید مترجم فروق اللغات باشد.

ادامه دارد

---

لطفا کمک کنید تا کامل شود!!!

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در چهارشنبه 16 اردیبهشت1388 ساعت 15:16 |

اولاد سید نعمت الله جزایری

 

به نقل از کتاب نابغه فقه و حدیث تالیف : مرحوم آیت الله سید محمد جزایری

لازم به ذکر میباشد که مطالب دقیقا از روی کتاب منعکس شده است و فقط در سطوری که نیاز بوده تغییرات مختصری داده شده است.

 

سید نعمت الله چهار پسر داشته :

سید نورالدین ، سید حبیب الله  ، سید شفیع ، سید جمال الدین

سید نورالدین ، عموم سادات جزایری بدو میرسند و از اینرو آنانرا سادات نوریه مینامند

سید حبیب الله ،در صغر سن به تمییز نارسیده وفات نمود ،در ( شجره نوریه) نام او نوشته (توفی شابا) که درست نیست زیرا در کودکی قبل از جوانی بلکه قبل از تمییز چنانکه دانستی در گذشته است.

و سید شفیع قاضی که در تحفه العالم 97و98 او را سید محمد شفیع نوشته و در شجره نوریه شفیع الدین نامیده و هر دو مسامحه است. سیدی فاضل و قاضی حویزه بوده و عقب او از اناث ، و اولاد ذکوری نداشته است . در شجره نوریه یک دختر برای او ثبت کرده اما ظاهر تذکره که به اناث به صورت جمع تعبیر کرده  دختران متعدد را میرساند.

و سید جمال الدین که ظاهرا کوچکترین فرزندان سید نعمت الله بوده یک پسر از او مخلف شد به نام سید مجدالدین که هنگام تالیف تذکره شوشتر حدودسال 1167 هجری در هندوستان بوده و بعد از آن تاریخ مفقود الاثر شده چنانکه ذیلا مینگاریم ودر شجره طیبه فرموده سید جمال الدین به هندوستان رفت واز او به عمل آمد: سید مجدالدین، سید محمد زکی، سیدمحمدباقر

ادامه دارد

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در سه شنبه 15 اردیبهشت1388 ساعت 14:32 |

دعوت به همکاری

با سلام خدمت خاندان بزرگ جزایری

از تمام فامیل دعوت به عمل می آید در صورت داشتن حس جهت جمع آوری اطلاعات و درج آنها در سایت برای یادگاری و هدیه به آیندگان با ما همکاری نمایند.

جزایری - آل محمد ـ موسوی ـ سید موسوی ـ موسوی زاده ـ بهشتی ـ آل  سیدغفور ـ موسوی جزایری ـ موسوی شوشتری ـ جزایری ناصری ـ محمدی ـ وکیل ـ امام ـ امامزاده ـ امام شوشتری ـ جزایری خرم آبادی - حسن زاده ـ احمدی زاده ـ حجت ـ حجت زاده ـ حجت پور ـ  منجم ـ منجم زاده ـ طلاچی ـ ملائکه ـ ملائکه رحمت - بهروز نژاد ـ حکیم ـ علم الهدی ـ علوی - علوی شوشتری - معلم - کاظمی - شریعت - شریعت زاده - سیدی - ناشرالاسلام- سبط النبی - جزایری مقدم - عالم زاده - جزایری مقدس - قدسی - سلامی -جزایری دزفولی - شرافت - بنی هاشمی - شیخ الاسلامی.... وکسانی که الان در خاطرم نیستند و امیدوارم که لیست را تکمیل کنند .

پس از ارسال این مطلب خانم شرافت کامنتی گذاشتند که ضمن عرض پوزش از ایشان و خاندان محترمشان بدین وسیله خانواده های شرافت - شیخ السلامی و بنی هاشمی نیز به لیست فوق اضافه میگردد.

ارادتمند همه فامیل به خصوص خانواده های شرافت و بنی هاشمی و شیخ الاسلامی هستم.

 

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در دوشنبه 24 فروردین1388 ساعت 18:19 |

معرفی سایت familyecho.com

سلام

به اطلاع کلیه اولاد سید عبدالله موسوی میرساند که اطلاعات شجره در سایت familyecho.com درج شده است لطفا برای تکمیل و اصلاح آن تماس بگیرید

لینک سایت در ادامه مطلب درج شده است

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در پنجشنبه 20 فروردین1388 ساعت 17:33 |

شجره نامه اولاد سید عبدالله موسوی(خانواده سید موسوی - جزایری-موسوی زاده-حسن زاده - حجت پور-...)

در این فایل سعی شده تا آنجا که ممکن بوده تمام اشخاص فامیل مذکور چه نسبی و چه سببی نام برده شود

متاسفانه به دلیل کثرت نفرات و کمبود زمان تا این لحظه موفق به تکمیل آن نشده ام که در همین جا از تمام فامیل مذکور عذر خواهی مینمایم و از تمام كساني كه ميتوانند در اين زمينه كمكي بنمايند استدعا دارم كه نسبت به تكميل و ارسال فایل هایشان كوتاهي نفرموده و مار ا ياري نمايند

از تمام سادان جزایری عاجزانه تقاضامندم برای حفظ و تحکم پیوند بین خانواده ها و شناخت هر چه بیشتر فرزندانمان با این فامیل نسبت به جمع آوری اطلاعات فامیل خود تلاش نمایند.

در همین جا خاطر نشان میکنم که در صورت ارسال  فایلهابه این پست حتما نسبت به نشر آن اقدام خواهد شد.

منتظر دستان گرمتان هستم

لازم به توضیح میباشد که فایل مورد نظر با اكسل ۲۰۰۷ باز ميگردد.

فايل در ادامه مطلب گذاشته شده است

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در جمعه 14 فروردین1388 ساعت 10:12 |

کتاب شناسی جد اعلی

سيّد نعمت‏اللّه جزايري در سال 1050 قمري در روستاي صباغيّه از توابع جزائر واقع در اطراف شهر بصره چشم به جهان گشود. پس از فراگيري مقدّمات علوم ديني به حويزه آمد، تا نزد حسين سبتي جزايري، از دانشمندان مشهور حويزه، به تحصيل ادامه دهد.
وي با آن روح تشنه معرفت و همّت والايي كه داشت، حويزه را نيز تاب نياورد، و به حلقه درس صدرالمتألّهين، صالح بن عبدالكريم بحريني و ابوالولي شيرازي در شهر شيراز شتافت، حال آن‏كه از زبان فارسي جمله‏اي بيش نمي‏دانست. آن‏گاه به اصفهان هجرت نمود، و در محضر محمّدباقر سبزواري، آقاحسين و آقا جمال خوانساري، علاّمه محمّدباقر مجلسي و ميرزا رفيعاي ناييني به تكميل دانسته‏ها و تحصيل منقولات پرداخت.
او پس از سال‏ها تحصيل، تدريس، تحقيق و تصنيف در دارالسلطنه اصفهان به حويزه بازگشت، و مدّتي نيز در شوشتر به تبليغ دين اسلام و شريعت غرّاء اشتغال يافت.
شاه سليمان صفوي در همين زمان اقامت او در شوشتر، وي را به منصب شيخ‏الاسلامي در آن ناحيه گماشت، و توليّت مسجد جامع و كرسي قضاوت را به وي وانهاد.
جزايري در اين منصب ظاهري نيز از خدمت خلق و گسترش دانش دست نكشيد، و با پي افكني حوزه علميّه و تأسيس مساجد، نام خويش را در شمار خدمت‏گزاران به دين و دانش به ثبت رساند.
اين دانشمند وارسته و جامع معقول و منقول در جايدر از توابع فيليّه به رحمت ايزدي پيوست، و در همان جا به خاك سپرده شد. هم‏اكنون مزار او و بقعه‏اي كه بر آن ساخته‏اند، مشهور و مطاف اهل نظر است.
كتاب‏شناسي حاضر، پژوهش كوتاهي است كه گزارش‏هاي موجود در كتاب‏هاي خطّي و چاپي گوناگون پيرامون سرگذشت، احوال و عقايد اين عالم انديشمند را در بر مي‏گيرد.
1. آثار باستاني و تاريخي لرستان: حميد ايزدپناه، تهران، انجمن آثار ملّي، [چاپ اوّل] 1350 ـ 1355ش، ج 1، ص 17.
2. آيات بيّنات في حقّية بعض المنامات: محمّدتقي شوشتري، نشر صدو ق (ش116)، [چاپ اوّل [1373ش، ص 136.
3. اجازات الحديث الّتي كتبها العلاّمة المجلسي: سيّد احمد حسيني، زير نظر سيّد محمود مرعشي، قم، كتابخانه مرعشي، چاپ اوّل 1410ق، ص 297 ـ 299.
4. الاجازة الكبيرة: سيّدعبداللّه موسوي جزايري1، به تحقيق محمّد سمامي حائري، قم، كتابخانه مرعشي، چاپ اوّل 1409ق، ص 47، 70 ـ 76، 81، 172، 178، 189، 191 ـ 192.
5. الاجازة الكبيرة: سيّد شهاب‏الدّين مرعشي، به تنظيم محمّد سمامي، قم، كتابخانه مرعشي، چاپ اوّل 1414ق، ص 118، 328.
6. احوال و اشعار فارسي شيخ بهايي: سعيد نفيسي، تهران، فروغي، 1316ش، ص 161.
7. علماي بزرگ شيعه از كليني تا خميني: م. جرفادقاني، قم، معارف اسلامي، چاپ اوّل 1364ش، ص 169 ـ 171.
8. الاعلام: خيرالدّين زركلي، مطبعة كوستاتسوماس، [ويرايش دوم]، چاپ دوم 1954 ـ 1959م، ج 8، ص 39.
9. اعيان الشّيعه: سيّد محسن امين، بيروت، دار التّعارف، ج 1، ص 159؛ ج6، ص 170؛ ج 10، ص 226 ـ 227.
10. امل الآمل: محمّد بن حسن حرّ عاملي، به تحقيق سيّداحمد حسيني، قم، دارالكتب الاسلامي، چاپ دوم 1362ش، ج 2، ص 279، 336.
11. انوار البدرين في تراجم علماء القطيف و الاحساء و البحرين: عليّ بن حسن بلادي بحراني، به كوشش محمّدعلي طبسي، نجف، مطبعة النّعمان، 1377ق، ص 180.
12. ايضاح المكنون في الذّيل علي كشف الظّنون عن اسامي الكتب و الفنون: اسماعيل پاشا بن محمّدامين الباباني بغدادي، به تصحيح محمّدشرف‏الدين يالتقايا و رفعت بيلگه الكليسي، تركيّه، مطبعة المعارف، 1364ق، ج 1، ص 147، 566، 599، 617؛ ج 2، ص 143، 211، 355، 479، 519، 528، 537، 566، 573، 679.
13. بهجة الآمال في شرح زبدة المقال: علي علياري تبريزي، قم، بنياد كوشانپور، ج 7، ص 148 ـ 150.
14. تاريخ ادبيّات ايران از آغاز عهد صفويّه تا زمان حاضر: ادوارد براون، ترجمه رشيد ياسمي، تهران، [بي‏نا]، 1329ش، ص 233 ـ 234، 260.
15. تاريخ برگزيدگان و عدّه‏اي از مشاهير ايران و عرب: امير مسعود سپهرم، تهران، زوّار، 1341ش، ص 325.
16. تاريخ حزين: محمّدعلي حزين لاهيجي، با مقدّمه محمّد باقر الفت، چاپ سوم 1332ش، ص 70.
17. تاريخ صفويّه: احمد تاجبخش، شيراز، نويد، چاپ اوّل 1378ش، ج2، ص 345.
18. تاريخ مدارس ايران از عهد باستان تا تأسيس دارالفنون: حسين سلطان‏زاده، تهران، [بي‏نا]، 1364ش، ص 278.
19. تاريخ نجف اشرف و حيره: عبدالحجّت بلاغي، تهران، [بي‏نا]، 1368ق، ص 79.
20. تحفة العالم و ذيل التّحفة: سيّدعبداللطيف بن ابوطالب شوشتري، به اهتمام صمد موحّد، تهران، كتابخانه طهوري، 1363ش، ص 53 ـ 55، 96 ـ 105.2
21. التّدقيق في سير الطّريق: محمّدعلي سديدالسّلطنه مينابي، به تصحيح احمد اقتداري، تهران، به نشر، 1362ش، ص 343.
22. تذكره حزين: محمّدعلي حزين لاهيجي، با مقدّمه محمّد باقر الفت، چاپ دوم 1334ش، ص 137.
23. تذكره شوشتر: سيّدعبداللّه جزايري، تهران، كتابخانه صدر، [افست از چاپ بنگلادش]، [بي‏تا]، ج 1، ص 57 ـ 58، 124 ـ 125، 128، 133.
24. تذكرة القبور: عبدالكريم گزي اصفهاني، با حواشي و ملحقات سيّد مصلح‏الدّين مهدوي، اصفهان، ثقفي، 1328ش، ص 44، 92.3
25. تذكرة المحدّثين: محمّدابراهيم بن محمّدعلي طبسي (به نقل از مناهج المعارف، ص 706).
26. تراجم الرّجال: سيّد احمد حسيني، قم، كتابخانه مرعشي، چاپ اوّل 1414ق، ج 1، ص 100، 150، 534؛ ج 2، 843.
27. تعليقه امل الآمل: عبداللّه افندي اصفهاني، به كوشش سيّداحمد حسيني، قم، كتابخانه مرعشي، چاپ اوّل 1410ق، ص 328.
28. تكمله امل الآمل: سيّدحسن صدر، به كوشش سيّداحمد حسيني، قم، كتابخانه مرعشي، چاپ اوّل 1406ق، ص 191 ـ 192، 217، 255، 298، 496.
29. تلامذة العلاّمة المجلسي و المجازون منه: سيّد احمد حسيني، قم، كتابخانه مرعشي، چاپ اوّل 1410ق، ص 3، 13، 39، 75، 139 ـ 140.
30. جنّتان مدهامّتان: محدّث نهاوندي، [بي‏جا، بي‏نا، بي‏تا]، ج 1، ص 80.
31. چكيده‏اي از زندگاني عبقري فقه و حديث سيّد جزايري: سيّد طيّب موسوي جزايري، [بي‏جا، بي‏نا، چاپ اوّل بي‏تا].
32. خاتمة مستدرك الوسائل: حسين نوري طبرسي، قم، مؤسّسه آل البيت، چاپ اوّل 1415ق، ج 2، ص 83، ـ 84، 87، 167، 404 ـ 406.
33. خاندان شيخ الاسلام اصفهان: سيّد مصلح‏الدين مهدوي، اصفهان، گل‏بهار، چاپ اوّل 1371ش، ص 84 ـ 85.
34. دانشمندان خوانسار: محمّدعلي يزدي، سيّدرسول علوي و علي‏اكبر زماني نژاد، قم، دفتر كنگره محقّق خوانساري، چاپ اوّل 1378ش، ص 153، 177 ـ 178، 256.
35. دانشمندان و بزرگان اصفهان: سيّد مصلح‏الدين مهدوي، اصفهان، ثقفي، 1348ش، ص 349.
36. دايرة المعارف تشيّع:، تهران، [بي‏نا]، چاپ اوّل، ج 2، ص 587؛ ج 3، ص 353؛ ج 8، ص 554 ـ 556.
37. دو گفتار: سيّد محمّدعلي روضاتي، قم، كتابخانه تخصّصي تاريخ ايران و اسلام، چاپ اوّل رمضان 1420 ق / دي 1378ش، ص 23 ـ 24.
38. ده گفتار: مرتضي‏مطهّري، تهران، صدرا، چاپ پنجم 1366ش، ص 107 ـ 108.
39. الذّريعة الي تصانيف الشّيعة: آقابزرگ تهراني، بيروت، دارالاضواء، ج1، ص 259 ـ 260؛ ج 3، ص 900.
40. رجال اصفهان: سيّد محمّدباقر كتابي، اصفهان، گل‏ها، چاپ اوّل 1375ش، ج 1، ص 39 ـ 40، 82، 302.
41. رجال الخاقاني: علي خاقاني، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، چاپ اوّل [بي‏تا]، ص 160، 166.
42. رسالتان في الخراج: اردبيلي، ص 5 ـ 7.
43. روضات الجنّات في احوال العلماء و السّادات: سيّد محمّدباقر خوانساري، تهران، مؤسّسه اسماعيليان، [1390 ـ 1392ق]، ج 2، ص 90؛ ج 8، ص 150 ـ 159.4
44. رياض‏العلما و حياض الفضلا: عبداللّه افندي اصفهاني، به كوشش سيّد احمد حسيني، قم، كتابخانه مرعشي، چاپ اوّل 1401ق، ج 1، ص 190؛ ج 3، ص 17، 148، ج 4، ص 80؛ ج 5، ص 56، 108، 240، 253 ـ 256.
45. ريحانة الادب: محمّدعلي مدرّس، تبريز، چاپخانه شفق، ج 1، ص 361؛ ج 2، ص 253 ـ 254؛ ج 3، ص 113؛ ج 6، ص 129.
46. ريشه‏ها و جلوه‏هاي تشيّع و حوزه علميّه اصفهان: سيّد حجّت موحّد ابطحي، اصفهان، دفتر تبليغات المهدي، چاپ اوّل 1418ق، ج 2، ص 156 ـ 157.
47. «زندگي‏نامه سيّد نعمت اللّه جزايري»: محمّد حجازي، مجلّه باختر، س2، ش3، (زندگي‏نامه علاّمه مجلسي، ج 1، ص 181).
48. زندگي‏نامه علاّمه مجلسي: سيّد مصلح‏الدّين مهدوي، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، چاپ اوّل 1378ش، ج 1، ص 78، 111، 129، 132، 152 ـ 153، 156، 163 ـ 164، 166 ـ 167، 179 ـ 180، 196، 214، 217 ـ 220، 237، 257، 392؛ ج 2، ص 10، 16، 2، 76، 105 ـ 107، 205، 234، 255 ـ 256، 374.5
49. سفينة البحار و مدينة الحكم و الآثار: عبّاس قمي، قم، اسوه، [بي‏تا]، ج2، ص 601.
50. سيّد نعمت‏اللّه جزايري الگوي تلاش: عبّاس عبيدي، تهران، سازمان تبليغات اسلامي (ديدار با ابرار، ش20)، چاپ اوّل تابستان 1372ش، 90 ص ، رقعي، مصوّر.
51. «شرح زندگاني سيّد نعمت‏اللّه جزايري»: محمّدتقي حكيم، فصل‏نامه دانشكده ادبيّات و علوم انساني دانشگاه تهران، 1368ش، س27، ش3 و 4، ص 83 ـ 113.
52. شهاب شريعت: علي رفيعي، قم، كتابخانه مرعشي، [چاپ اوّل[ 1373ش، ص 144.
53. صبح گلشن: علي‏حسن سليم، كلكته، چاپخانه شاه‏جهاني، [چاپ اوّل [1295ق، ص 362.
54. طبقات الاجازات بالرّوايات: صدر، [بي‏جا، بي‏نا، بي‏تا]، ص 424.
75. طرائف المقال في معرفة طبقات الرّجال: سيّد علي‏اصغر جابلقي بروجردي، با مقدّمه آيت‏اللّه مرعشي، به تحقيق سيّد مهدي رجايي، قم، كتابخانه مرعشي، 1410 ق / 1369ش، ج 1، ص 66، 78؛ ج 2، ص 405، 409، 416، 666.
56. علماء الاسرة: سيّد محمّدباقر خوانساري، به تحقيق سيّد احمد روضاتي، تهران، مكتب القرآن، چاپ اوّل 1413 ق / 1371ش، ج 1، ص 148 ـ 153.
57. الغدير في الكتاب و السنة و الادب: عبدالحسين اميني، بيروت، دارالكتاب العربي، 1379ق، ج 2، ص 362؛ ج 4، ص 190؛ ج 6، ص 26؛ ج 11، ص 272، 313.
58. فرائد الاصول: مرتضي بن محمّدامين انصاري، قم، دفتر انتشارات اسلامي، 1407ق، ج 1، ص 615؛ ج 4، ص 125.
59. فرهنگ بزرگان اسلام و ايران: آذر تفضّلي و مهين فضائلي جوان، مشهد، آستان قدس رضوي، چاپ اوّل 1372ش، ص 647.
60. فرو ق اللغات في تمييز بين مفادّ الكلمات: سيّدنورالدّين بن نعمت‏اللّه جزايري، به تحقيق محمّدرضوان الدّاية، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، چاپ دوم 1408 ق / 1367ش، مقدّمه، ص 1.
61. الفوائد الرّجاليّة: سيد مهدي بحرالعلوم، نجف، [بي‏نا]، 1965 ـ 1967م، ج 1، ص 440؛ ج 3، ص 336.
62. فوائدالرّضويّة في احوال العلماء المذهب الجعفريّة: عبّاس قمي، تهران، كتابفروشي مركزي، 1327ش، ص 599، 624، 694 ـ 696.
63. فهرس التّراث: محمّدحسين حسيني جلالي، به تحقيق محمّدجواد حسيني جلالي، قم، دليل ما، چاپ اوّل 1422ق، ج 2، ص 35 ـ 36.
64. فهرست كتاب‏هاي چاپي عربي: خان‏بابا مشار، [تهران، بي‏نا]، 1340 ـ 1344ش، ص 100 ـ 101، 507، 726 ـ 727، 913.
65. فيض العلاّم في عمل الشّهور و وقايع الايّام: عبّاس قمي، [بي‏جا]، نويد، چاپ دوم 1365ش، ص 81.
66. الفيض القدسي في ترجمة العلاّمة المجلسي: حسين نوري طبرسي، مندرج در بحارالانوار، بيروت، 1403ق، ج 105، ص 92، 102.6
67. قصص العلماء: محمّد تنكابني، تهران، كتابخانه علميّه اسلاميّه، 1362ش، ص 436 ـ 439، 452.7
68. كتابخانه‏هاي ايران: عبدالعزيز جواهركلام، چاپخانه فردوسي، چاپ اوّل 1311ش، ص 56.
69. كشف الحجب و الاستار: سيّد اعجاز خسين كنتوري، كلكته، 1330ق، ص 70، 104، 107، 304، 328، 342، 349، 465، 606.
07. الكني و الالقاب: عبّاس قمي، تهران، كتابخانه صدر، [بي‏تا]، ج 2، ص 298، 330 ـ 331، 388، 413.
71. الكواكب المنتشرة في القرن الثّاني بعد العشرة: آقابزرگ تهراني، به تحقيق علي‏نقي منزوي، [تهران]، دانشگاه تهران، چاپ اوّل 1372ق، ص 90 ـ 91، 121، 192 ـ 193، 229، 292، 294، 330، 398، 439 ـ 440، 458، 482، 511، 520، 535، 565، 567، 578، 583، 593 ـ 594، 630، 652، 706، 709 ـ 710، 784 ـ 787، 789، 806، 822.
72. گاه‏نامه: سيّد جلال‏الدّين تهراني، تهران، [بي‏نا]، چاپ اوّل 1309ش، ص 42.
73. لؤلؤة البحرين: يوسف بحراني، به تحقيق سيّد محمّدصاد ق بحرالعلوم، قم، مؤسّسه آل‏البيت، چاپ دوم، ص 109، 111.
74. لغت‏نامه: علي‏اكبر دهخدا، تهران، [بي‏نا]، 1325ش، ص 635، ذيل «نعمت‏اللّه».
75. ماضي النّجف و حاضرها: جعفر شيخ باقر آل‏محبوبه، به تصحيح محمّدسعيد آل‏محبوبه، بيروت، دارالاضواء، چاپ دوم 1406 ق / 1986م، ج 3، ص 319.
76. مؤلّفين كتب چاپي فارسي و عربي: خان‏بابا مشار، [تهران]، بي‏نا]، 1340 ـ 1344ش، ج 6، ص 628 ـ 630.
77. متنبّي و سعدي: حسين‏علي محفوظ كاظمي، تهران، [بي‏نا]، 1336ش، ص 329.
78. مجمع الفائدة و البرهان في شرح ارشادالاذهان الي احكام الايمان: مقدّس اردبيلي احمد بن محمّد اردبيلي نجفي، به تصحيح و تعليق مجتبي عراقي، علي پناه‏اشتهاردي، حسين يزدي اصفهاني، قم، دفتر انتشارات اسلامي، 1403 ـ 1416ق، ج 1، ص 34.
79. مجموعه مقالات كنگره محقّق اردبيلي، قم، دفتر كنگره مقدّس اردبيلي، چاپ اوّل 1375ش، ج 2، ص 407 ـ 409.
80. محقّق خونساري: محمّدحسن فاضلي، قم، مؤسّسه فاضل خوانساري، چاپ اوّل 1378ش، ص 556 ـ 573.
81. مرآة البلدان: محمّدحسن اعتمادالسلطنه، به تصحيح عبدالحسين نوايي و ميرهاشم محدّث، تهران، دانشگاه تهران، 1367ش، ج 1، ص 441.
82. مصادر نهج البلاغه: سيّد عبدالزّهرا حسيني خطيب، بيروت، دارالاضواء، 1405 ق / 1985م، ج 1، ص 289.
83. مصفّي المقال: آقابزرگ تهراني، تهران، [بي‏نا]، 1378ق، ص 483 ـ 484.
84. معارف الرّجال في تراجم العلماء و الادباء: محمّد حرزالدّين نجفي، نجف، مطبعة النّجف، چاپ اوّل، ج 1، ص 42.
85. معارف و معاريف: سيّد مصطفي دشتي، قم، دانش، 1376ش، ج 4، ص 135 ـ 137.
86. معجم رجال الحديث: سيّد ابوالقاسم خويي، بيروت، [بي‏نا]، 1403ق، ج 13، ص 98؛ ج 19، ص 57، 172؛ ج 20، ص 188.
87. معجم المؤلّفين: عمررضا كحّاله، بيروت، دار احياء التّراث العربي، ج13، ص 110.
88. معجم مؤلّفي الشّيعه: علي فاضل‏قائني، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، چاپ اوّل 1363ش، ص 120.
89. معجم المطبوعات النّجفيّة: محمّدهادي اميني، نجف، مطبعة الآداب، چاپ اوّل 1385 ق / 1966م، ص 207.
90. مفتاح الكنوز الخفيّة: مولوي عبدالحميد، هندوستان، [بي‏نا، چاپ اوّل [1918 ـ 1922م، ج 1، ص 199.
91. مناهج المعارف: سيّد ابوالقاسم جعفر خوانساري، با مقدّمه سيّد احمد روضاتي، تهران، [بي‏نا]، چاپ اوّل 1392 ق / 1351ش، ص 706.
92. منتخب التّواريخ: محمّدهاشم خراساني، به تصحيح حبيب‏اللّه بياتي، تهران، كتابفروشي محمّدحسن علمي، ص 671 ـ 672.
93. منتهي الآمال: عبّاس قمي، قم، مؤسّسه انتشارات هجرت، تابستان 1377ش، ج 2، ص 427 ـ 428.
94. منية المرتاد (به نقل از تذكرة المحدّثين).
95. مهاجرت علماي شيعه از جبل عامل به ايران: مهدي فرهاني منفرد، تهران، مؤسّسه انتشارات اميركبير، چاپ اوّل 1377ش، ص 161، 165.
96. نابغه علم و عرفان، چاپ اوّل، ص 209.
97. نابغه فقه و حديث، سيّد نعمت‏اللّه جزايري: سيّد محمّد جزايري، اصفهان، حسينيّه عمادزاده، چاپ اوّل 1394 ق / 1353ش؛ قم، مجمع الفكر الاسلامي (ش25)، [ويرايش دوم]، چاپ دوم 1418 ق / 1376ش، 512 ص ، وزيري، مصوّر.
98. نجوم السّماء في تراجم العلماء: محمّدعلي كشميري، چاپ اوّل 1303ق، ص 168.
99. نفحات الرّوضات: محمّدباقر نجفي اصفهاني (الفت)، به تصحيح سيّد احمد روضاتي، تهران، مكتب القرآن، چاپ اوّل 1371ش / 1413ق، ص 319 ـ 320.
100. وفيات العلما يا دانشمندان اسلامي: حسين جلالي شاهرودي، مشهد، چاپخانه خراسان، ص 132.
101. وقايع الشّهور و الايّام: بيرجندي، ص 204.
102. هدية الاحباب: عبّاس قمي، تهران، مؤسّسه انتشارات اميركبير، چاپ اوّل 1329ش، ص 174.
103. هدية العارفين: اسماعيل‏پاشا بغدادي، بيروت، دار احياء التّراث العربي، ج 2، ص 497، 587.
آثار:
با وجود سپري شدن بيش از سه قرن از درگذشت سيّدنعمت‏اللّه جزايري بسياري از نگارش‏هاي او به چاپ نرسيده‏اند و آنچه كه از او منتشر شده نيز با تحقيقات ماندگاري توأم نبوده است.
همچنين كتاب‏هايي به نام او به چاپ رسيده و در فهرست‏هاي گوناگون، كتاب‏هاي چاپي و نسخه‏هاي خطّي كتابخانه‏ها و سرگذشت‏نامه‏هاي مختلف بدو نسبت داده شده است. از اين ميان مي‏توان به فروق اللغات اشاره نمود كه آن را با همين نام، يا با عنوان فروغ اللغات؛ الفروق بين المتقاربات، فروق اللغة و رسالةٌ في فروق اللغة در شمار تأليفات سيّد نعمت‏اللّه جزايري شناسانده‏اند. چنين نسبتي را بايد در كتاب‏هايي همچون: الاعلام؛ بهجة الآمال؛ روضات الجنّات؛ فوائد الرّضويّة؛ فهرست كتاب‏هاي چاپي عربي؛ فهرست كتابخانه وزيري يزد؛ فهرست كتابخانه ملّي؛ ذريعه؛ مؤلّفين كتب چاپي و محقّق خوانساري پي‏گيري نمود. بررسي و اثبات نادرستي اين‏گونه ضبط‏ها، در چاپ‏هاي سنگي فرو ق اللغات و مقدّمه محمّد رضوان‏الدّاية در مقدّمه چاپ جديد به خوبي و روشني نمايان است.
همچنين است حاشية امل‏الآمل و تعريفات8 كه در شمار ديگر آثار منسوب به جزايري بايد از آن‏ها نام برد.
فهرستي كه در اين‏جا از آثار جزايري ارائه مي‏شود، حاصل در هم‏كرد تمامي گزارش‏ها و فهرست‏هاي در دسترس است؛ با اين حال چه بسا كه از لغزش‏هاي فراوان نيز به دور نباشد:
1. اجازةٌ الي حسين بن محيي‏الدّين جامعي عاملي.
2. اجازةٌ الي سيّد ابوالقاسم بن محمّد شوشتري.9
3. اجازةٌ الي سيّد بهاءالدّين محمّد جزايري.
4. اجازاتٌ الي سيّد محمّد بن عليّ الجزايري.10
5. اجازةٌ الي سيّد محمّدعليّ بن محمود جزايري.
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش1248، اجازه تدريس ارشادالاذهان علاّمه حلّي در پايان نيمه دوم نسخه ارشادالاذهان به خطّ مجاز در 15 رمضان 1084 ق (فهرست، ج 4، ص 47).
6. اجازاتٌ ثلاث الي سيّدنجم‏الدّين بن محمّد جزايري.11
7. اجازاتٌ ثلاث الي سيّدنورالدّين بن نعمت‏اللّه جزايري.
8. اجازةٌ الي عبدالحسين بن كلبعلي شوشتري.12
9. اجازةٌ الي عيدي محمّد بن صالح بن درويش شمس شوشتري.
كتابخانه مدرسه سيّد كاظم يزدي در نجف.
10. اجازةٌ الي مجدالدّين عبّاس ثاني.13
11. اجازةٌ الي محمّدباقر بن محمّدحسين شوشتري.14
12. اجازةٌ الي محمّد بن فيض كاشاني.15
13. اجازةٌ الي محمّدزمان.16
14. اجازةٌ الي محمّدزمان بن محمّدرضا صحّاف.17
15. اجازةٌ الي محمّد ضبيري بحراني.18
16. اجازةٌ الي محمّد نجّار بن علي شوشتري.
17. اجازةٌ الي محمّدهادي بن محمّد مرعشي.
18. اجازةٌ الي محمود بن علي ميمندي.19
19. اجازةٌ الي نعمت‏اللّه شوشتري.
*. انس الفريد في شرح التّوحيد î انيس الوحيد في شرح كتاب التّوحيد.
*. انس الوحيد في شرح كتاب التّوحيد î انيس الوحيد في شرح كتاب التّوحيد.
20. الانوار النّعمانية في بيان معرفة النّشأة الانسانيّة.
20 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آستانه مقدّسه قم، ش2 / 35 ـ 5910، كتابت قرن 12 (فهرست، ص 80).
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش5315 (التّراث العربي20، ج 1، ص 333 ـ 334).
كتابخانه مدرسه امام عصر شيراز، ش323 (فهرست، ص 12).
كتابخانه مدرسه خيرات‏خان، ش93.
كتابخانه مدرسه غرب آخوند همدان، ش4546؛ ش4644.
كتابخانه مركزي آستان قدس رضوي (فهرست، ج 5، ص 30).
كتابخانه مركزي دانشگاه تهران، ش2738 (فهرست، ج 10، 1607).
كتابخانه يكي از علماي ترك در نجف، نسخه اصل مؤلّف (نابغه فقه و حديث، ص 47).
20 / 2. چاپ‏ها:
تبريز، [بي‏نا]، چاپ اوّل [بي‏تا]، 3ج.
[تهران، بي‏نا]، سنگي، 1271ق.
به سعي موسي تهراني، تهران، [بي‏نا]، سنگي [از روي نسخه خطّي 1089ق، چاپ اوّل] 1280ق، 1ج، بدون صفحه شمار، [478 ص ].
[بي‏جا، بي‏نا]، سنگي، 1301ق.
[بي‏جا، بي‏نا]، سنگي، 1311ق.
تهران، ناشر: محمّدرحيم تاجر (كتابفروش خوانساري)، [سنگي از روي نسخه خطّي 1316ق، چاپ اوّل] 1319ق، 502 ص .
[به تصحيح قاضي طباطبايي]، تبريز، بني‏هاشمي و حقيقت، 1378 ـ 1382ق، 4ج.
بيروت، مؤسّسه اعلمي، 1404ق، 4ج.
20 / 3. ترجمه‏هاي فارسي:
ترجمه عبدالرّحمان به نام محمّدعلي‏شاه قاجار در 1226ق، ناقص و تا «نور في معرفة الايمان»، تكميل از ابوتراب كرمانشاهي (قرن سيزدهم)، نسخه خطّي كتابخانه ملّي تهران، ش107، كتابت قرن سيزدهم (فهرست، ج 1، ص 104)؛ ميكروفيلم اين نسخه در كتابخانه مركزي دانشگاه تهران، ش1923 (فهرست ميكروفيلم‏ها، ج 1، ص 49).
ترجمه زين‏العابدين رضوي خوانساري (م1307ق)، ناقص، [بي‏جا، بي‏نا، چاپ اوّل] 1296ق؛ اين ترجمه به نام آقانجفي شهرت يافته و برخي آن را به محمّدتقي بن عبدالرّحيم ـ نياي آقانجفي نسبت داده‏اند (ذريعه، ج 2، ص 446؛ ج 4، ص 82).
ترجمه سيّد ابوالقاسم بن احمد امام (م1354ق)، ناقص.
ترجمه محمّد نجّار بن علي شوشتري (م1141ق)، با نام «سير الملوك»، ترجمه يك نور از انوار نعمانيّه (ذريعه، ج 12، ص 278، 283).
مجموعه مقالات و گفتارها پيرامون حضرت مهدي به انضمام سي كلمه نوراني، قم، شريف رضي، 1372ش، 480 ص ، وزيري.
20 / 4. گزيده:
كتابت محمّدحسن محرّر در 1243ق، كتابخانه وزيري يزد.
21. انيس الوحيد في شرح كتاب التّوحيد.21
به تحقيق سيّد مهدي رجايي، قم، دفتر انتشارات اسلامي (ش869 و 870)، چاپ اوّل 1417ق، وزيري، 2ج.
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش246،، كتابت محمّدطاهر بن كمال الدّين شوشتري در 1103ق، با تصحيح مؤلّف؛ ش2707، كتابت عليّبن نظر علي تستري در 1110 ق (التّراث العربي، ج 1، ص 341 ـ 342)؛ ش246، كتابت 1103 ق (التّراث العربي، ج 5، ص 399).
كتابخانه اميرالمؤمنين در نجف، نسخه عكسي.
كتابخانه مجلس شوراي اسلامي (فهرست، ج 10، ص 495 ـ 496).
كتابخانه مركزي دانشگاه اصفهان، ش171، كتابت محمّدتقي شوشتري شاگرد مؤلّف در 1103 ق در شوشتر (نشريه، دفتر 11، ص 884).
22. الايّام النّحسة و السّعيدة.22
*. البحور الزّاخرة في شرح اخبار العترة الطّاهرة î غاية المرام في شرح «تهذيب الاحكام».
23. تحفة الاسرار.23
24. شرح التّحفة السنيّة.24
نسخه عكسي كتابخانه مركزي آستان قدس رضوي، كتابت سيّد نورالدّين بن نعمت‏اللّه جزايري.
25. تعليقات علي كلام‏اللّه المجيد.25
26. التّعليقة اليسيرة.
كتابخانه شخصي سيّد آقا تستري در نجف، به تدوين همو.
27. تقريظ علي «تحفة الملوك في احكام الشّكوك».26
كتابخانه مدرسه آيت‏اللّه گلپايگاني، ش1891.
*. جواز العمل بكتب الفقهاء î منبع الحيات في حجّية قول المجتهدين في الاموات.
28. الجواهر الغوالي في شرح «عوالي اللئالي».27
28 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه سيّد محمّدتقي حكيم، ش7، كتابت محمّد بن محمّدتقي در 1172 ق (معرفة الآثار، ص 279).
كتابخانه سيّد آقا تستري، كتابت 1105ق، نسخه اصل مؤلّف، جلد اوّل (ذريعه، ج 5، ص 273 ـ 274).
كتابخانه مركزي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، جلد دوم.
كتابخانه مركزي آستان قدس رضوي (فهرست، ج 5، ص 17).
كتابت حبيب‏اللّه شوشتري، 14 ذيقعده 1287، جلد دوم.
28 / 2. چاپ:
تهران، [بي‏نا]، 1386ق.
28 / 3. گزيده:
توسّط محمّد بن علي جزايري و مقايسه با عوالي اللئالي.
29. حاشية الفوائد الضّيائيّة في شرح الكافية.28
29 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش7303، كتابت 1253 ق (فهرست، ج 19، ص 59؛ التّراث العربي، ج 2، ص 331).
كتابخانه جمعيّت نشر فرهنگ رشت، ش26.
كتابخانه مجلس شوراي اسلامي (فهرست، ج 25، ص 453).
كتابخانه مدرسه آيت‏اللّه گلپايگاني، ش1045، كتابت 1212 ق (فهرست، ج 2، ص 58)؛ ش995، كتابت قرن 13 (فهرست، ج2، ص 58)؛ ش22 / 187، كتابت محمّدعلي بن محمود در 1311 ق (فهرست جديد، ج 1، ص 244)؛ ش15 / 137، نسخه اصل دست‏خطّ مؤلّف (فهرست جديد، ج 1، ص 250)؛ ش17 / 76، كتابت 1252ق؛ 34 / 81 (فهرست جديد، ج 1، ص 468).
كتابخانه مدرسه امام صاد ق چالوس، رساله اوّل از مجموعه شماره 555 (فهرست، ص 293)؛ رساله دوم از مجموعه شماره 587 (فهرست، ص 312).
كتابخانه مدرسه امام عصر شيراز، ش53 ـ 138 (فهرست، ص 92).
كتابخانه مدرسه سليمان‏خان، ش104.
كتابخانه مدرسه صدر بابل، ش275 (فهرست، ص 196).
كتابخانه مدرسه ميرزاجعفر، ش192، كتابت 1214ق؛ ش4621، كتابت 1255ق.
كتابخانه مسجد جامع چهل ستون، ش310، كتابت 1122ق.
كتابخانه مسجد گوهرشاد، ش516، كتابت 1219ق؛ ش608 كتابت 1267ق.
كتابخانه ملّي تهران، ش2373، 161 برگ؛ ش134، كتابت 1258ق؛ ش686، كتابت محمّد بن محمّدكاظم استباحناني در 1250 ق در مدرسه محمّدتقي خان؛ ش785، كتابت 1223ق.
29 / 2. چاپ‏ها:
حرّره اسماعيل علي الخوا، [بي‏جا، بي‏نا]، سنگي، [بي‏جا، بي‏نا]، 1261ق.
[بي‏جا، بي‏نا]، 1268ق.
تهران، [بي‏نا]، 1271ق.
[بي‏جا، بي‏نا]، 1280ق.
[بي‏جا، بي‏نا]، 1296ق.
29 / 3. ترجمه فارسي:
ترجمه محمّد بن مهدي خوانساري، [بي‏جا، بي‏نا]، سنگي، 1277ق.
30. حاشية «زبدة البيان».29
31. حاشية علي شرح اللباب30.31
32. حاشية «فلاح السّائل».
33. حاشية «اكمال الدّين».
34. حاشية شرح ابن ابي‏الحديد.32
35. حاشية «من لا يحضره الفقيه».
*. حاشية «نقد الرّجال» î التّعليقة اليسيرة.
36. حلّ مشكلات العلوم.
*. حواشي جامي î حاشية الفوائد الضّيائيّة في شرح الكافية.
37. الحواشي الضّافية و الموازين الوافية.33
*. حواشي «مغني اللبيب» î الغناء في شرح «مغني اللبيب».
*. حواشي «نهج البلاغة» î الحواشي الضّافية و الموازين الوافية.
38. رسالة التّحفة في الصّلاة.34
39. رسالة العليّة في معرفة النيّة.
كتابخانه مدرسه امام صاد ق چالوس، ش429، كتابت گداعلي بن محمّدزمان اصفهاني، (فهرست، ص 244).
*. رسالة الهدية في الفقه î هدية المؤمنين و تحفة الرّاغبين.
40. رياض الابرار في مناقب الائمّة الاطهار.
كتابخانه آيت‏اللّه سيّد محمّدتقي حكيم، ش6ج3، كتابت 11277 ق (معرفة الآثار، ص 282).
كتابت سيّد علي بن محمّد جزايري، سه جلد.
41. زَهر الرّبيع في الطّرائف و الملح و المقال البديع.
41 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش2706، كتابت لطف‏اللّه جزايري از احفاد مؤلّف در 1225ق؛ ش6123 ـ 6125 كتابت 1193 ق (التّراث العربي، ج 3، ص 150).
كتابخانه جمعيّت نشر فرهنگ رشت، رساله سوم از مجموعه شماره 79، كتابت 1300ق.
كتابخانه شخصي سيّد محمّد بن حسين شوشتري امام‏جمعه (م1329ق)، نسخه اصل مؤلّف (ذريعه، ج 12، ص 69).
كتابخانه شخصي سيّد محمّدجعفر بن عبدالصّمد جزايري (م1329ق)35، استنساخ نسخه امام‏جمعه، ج 2، ناقص.
كتابخانه شخصي سيّد مصطفي شوشتري، استنساخ نسخه امام‏جمعه، ج 2، كامل.
كتابخانه شخصي سيّد محمّد بن نعمت‏اللّه جزايري، استنساخ نسخه امام‏جمعه، ج 2، كامل.
كتابخانه شخصي محدّث نهاوندي در مشهد، كتابت 1373ق.
كتابخانه مدرسه آيت‏اللّه گلپايگاني، ش22 / 111، كتابت 1269ق؛ ش8 / 41؛ ش10 / 31 (فهرست جديد، ج 1، ص 396).
كتابخانه مدرسه بروجردي در نجف، كتابت 1299ق.
كتابخانه مدرسه غرب آخوند همدان، ش4551، كتابت 1226ق.
كتابخانه مسجد گوهرشاد، ش170، كتابت قرن 12.
كتابت سيّد محمّدتقي خاتون‏آبادي، 1229ق.
كتابخانه ملّي تهران، ش13 / 3808ع (فهرست، ج 17، ص 20).
41 / 2. چاپ‏ها:
بمبئي [بي‏نا، 1291ق]، جلد اوّل.
[بي‏جا، بي‏نا]، 1341ق.
نجف، [مطبعة حيدريّة]، 1373 ق / 1954م، جلد اوّل.
نجف، [بي‏نا]، 1375ق، جلد اوّل.36
نجف، [بي‏نا، بي‏تا]، به كوشش سيّد مصطفي امام‏زاده، جلد دوم.37
تهران، [بي‏نا]، چاپ اوّل 1298ق، جلد اوّل.
قم، [بي‏نا]، 1396ق، [افست از چاپ امام‏زاده به همراه فهرست كتاب از سيّد طيب جزايري]، جلد دوم.
تهران، [افست از چاپ بمبئي]، جلد اوّل.
بيروت، دار احياء التّراث العربي، 1401ق، وزيري.
بيروت، دار الارشاد، 1411ق، 532 ص ، وزيري.
بيروت، دار الجنان، 1414ق، وزيري.
41 / 3. ترجمه‏هاي فارسي:
ترجمه سيّد نورالدّين محمّد بن نعمت‏اللّه جزايري38، بمبئي، [بي‏نا]، سنگي، 1291ق، جلد اوّل، 422 ص .
ترجمه سيّد نورالدّين محمّد بن نعمت‏اللّه جزايري، [تهران، بي‏نا]، سنگي، 1299ق، جلد اوّل، 422 ص .
ترجمه از مترجمي ناشناخته، به كوشش ميرزا محمّدعلي بن ابوالقاسم اصفهاني، تهران، [بي‏نا]، 1302ق، وزيري.
ترجمه عبدالعالي بن محمّدمقيم خوانساري فريدني، كتابخانه دولتي تربيت تبريز (فهرست، ص 256).
ترجمه از مترجمي ناشناخته، به تصحيح جلال‏الدّين غروي آملي، تهران، اسلاميّه، 1337 ـ 1338ش، دو جلد در يك مجلّد، 400 ص ، وزيري.
ترجمه از مترجمي ناشناخته، به تصحيح جلال‏الدّين غروي آملي، تهران، اسلاميّه، چاپ دوم 1347ش، دو جلد در يك مجلّد، 400 ص ، وزيري.
41 / 4. گزيده‏ها:
شكوفه‏هاي بهاري
گزيده زهر الرّبيع، به اهتمام سيّد ابراهيم نبوي، تهران، روزنه، 1380ش، 216 ص ، رقعي؛ [گزيده، ترجمه و تحليل].39
41 / 5. فهرست:
كتابخانه شخصي آيت‏اللّه هادي كاشف‏الغطا در نجف (ذريعه، ج 16، ص 383).
*. شرح اعتقادات î شرح «عقائد».
42. شرح تاييّه دعبل.40
43. شرح تصريف.
*. شرح توحيد صدو ق î انيس الوحيد في شرح كتاب التوحيد.
44. شرح تهذيب البيان î مفتاح اللبيب في شرح «التّهذيب».
*. شرح روضة الكافي î نزهة الاخوان و تحفة الخلاّن.
*. شرح الصّحيفة الكبير î نورالانوار في ايضاح كلام خير الاخيار.
*. شرح الصّحيفة الصّغير î مختصر نورالانوار في ايضاح كلام خير الاخيار.
45. شرح «عقائد»41.42
46. شرح عينيّه.43
به تصحيح حسين‏علي محفوظ، تهران، حيدري، 1373 ق / 1954م، 26 ص .
*. شرح الكافية î حاشية الفوائد الضّيائيّة في شرح الكافية.
*. شرح المغني î الغناء في شرح «مغني اللبيب».
47. شرح مناهج الصّواب.
48. شرح نهج الصّواب الي علم الاعراب.
49. طريق السّالك في توضيح المسالك.44
50. عقود المرجان في تفسير القرآن.
كتابخانه شخصي سيّد محسن شيخ‏الاسلام، كتابت محمّد نجّار.
كتابخانه شخصي سيّد آقا تستري در نجف، به تحقيق همو.
*. العقود و المرجان î عقود المرجان في تفسير القرآن.
51. الغاية القصوي.
52. غاية المرام في شرح «تهذيب الاحكام».45
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش2690 تا 2696: هفت نسخه؛ شماره‏هاي 3138، 4843، 5953، 6127، 6128 (التّراث العربي، ج 4، ص 120 ـ 121).
كتابخانه شخصي آقاي روضاتي، جلد اوّل.
كتابخانه شخصي آقاي عالم‏زاده، جلد اوّل.
كتابخانه شخصي آيت‏اللّه سيّد محمّدعلي روضاتي در اصفهان، بدون شماره، جلدهاي 2، 4، 5، 6، 7.
كتابخانه شخصي آيت‏اللّه صدر در كاظمين، جلد اوّل (ذريعه، ج 16، ص 18).
كتابخانه شخصي سيّد آقا تستري در نجف، هشت جلد (ذريعه، ج16، ص 18؛ ج 1، ص 158).
كتابخانه شخصي سيّد محمّد جزايري، كتابت سيّد محمّد بن علي جزايري، 1101ق، جلد هفتم، ناقص.
كتابخانه مجلس شوراي اسلامي، كتابت عنايت‏اللّه بن محمّدمعصوم شوشتري، 1128ق، جلد اوّل (فهرست، ج 2، ص 159 ـ 160)؛ جلد ششم (فهرست، ج 7، ص 200).
كتابخانه مركزي دانشگاه تهران، جلد اوّل (فهرست، ج 3، ص 1433 ـ 1436).
كتابخانه مسجد گوهرشاد، نسخه اصل مؤلّف، ذي‏حجّه 1098ق، جلد هفتم (يادنامه شيخ طوسي، ج 1، ص 250).
كتابت فتح‏علي قزلباش، 1134ق، جلد سوم.
كتابت سيّد محمّد بن علي جزايري، 1096ق، جلد سوم.
*. غرائب الاخبار î نوادرالآثار.
53. الغناء في شرح «مغني اللبيب».46
*. فقه الصّلاة î هدية المؤمنين و تحفة الرّاغبين.
54. الفوائد.
كتابخانه شخصي سيّد محمّد جزايري، ناقص.
55. الفوائد النّعمانيّه.47
56. الفوائد النّعميّة في النّحو.48
57. قاطع اللجاج في شرح «الاحتجاج»49.
كتابخانه شخصي احمد نداف بهبهاني.
*. كشف الابصار î كشف الاسرار في شرح «الاستبصار».
58. كشف الاسرار في شرح «الاستبصار».50
58 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه حكيم، كتابت سيّد بهاءالدّين محمّد جزايري، 1093ق، جلد دوم.
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش297، كتابت 1094ق؛ ش298، كتابت 1104 ق با تصحيح مؤلّف در 1106ق؛ ش299، عصر مصنّف؛ شماره‏هاي 3589 و 3758 به خطّ مؤلّف در 1088 ق در شوشتر (التّراث العربي، ج 4، ص 329).
كتابخانه سيّد آقا تستري، كتابت 1131ق، جلد اوّل (ذريعه، ج 18، ص 17).
كتابخانه شخصي آقاي مروّج، جلد سوم.
كتابخانه شخصي آيت‏اللّه سيّد محمّدعلي روضاتي، جلد اوّل.
كتابخانه شخصي سيّد محمّد جزايري، نسخه اصل مؤلّف، جلد اوّل.
كتابخانه مجلس شوراي اسلامي، جلد اوّل؛ كتابت فتح‏علي بن محمّد قزلباش، 1123ق، جلد سوم (فهرست، ج 16، ص 413).
كتابخانه مدرسه آيت‏اللّه گلپايگاني، ش24 / 92، كتابت قرن 13 (فهرست جديد، ج 1، ص 591).
كتابخانه مسجد گوهرشاد، ش95، كتابت 1109ق.
58 / 2. چاپ:
به تحقيق و تعليق سيّد طيّب موسوي جزايري، قم، دارالكتاب، 1408 ق ـ 1413ق، 2ج، مصوّر.
59. كنز الطّالب و وسيلة الرّاغب.51
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش2118 كتابت 1100ق؛ ش6814، كتابت قرن 12 (التّراث العربي، ج 4، ص 365).
*. لوامع الاسرار î لوامع الانوار في شرح «عيون الااخبار».
60. لوامع الانوار في شرح «عيون الااخبار».
كتابخانه آستان قدس رضوي، تابت محمّدصالح بن محمّدرشيد.
كتابخانه آيت‏اللّه سيّد محمّدتقي حكيم، ش1، كتابت قرن 12 (معرفة الآثار، ص 289).
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش216، كتابت 1110 ق (التّراث العربي، ج4، ص 410).
كتابخانه مجلس شوراي اسلامي، كتابت 1133 ق (فهرست، ج 10، ص 866).
كتابت اسداللّه حائري (نشريّه، ش2، ص 168).
كتابخانه مدرسه آيت‏اللّه گلپايگاني، كتابت 1104ق، ش23 / 84 (فهرست جديد، ج 1، ص 617).
61. مختصر نورالانوار في ايضاح كلام خير الاخيار.52
*. مدينة الحديث î الجواهر الغوالي في شرح «غوالي اللئالي».
62. مسكّن الشّجون في حكم الفرار من الطّاعون.
62 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه حكيم، كتابت سيّد احمد معلّم، 1242ق.
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش3442؛ ش5339 كتابت 1352ق؛ ش8285 كتابت 1263 ق (التّراث العربي، ج 5، ص 74 ـ 75).
كتابخانه جمعيّت نشر فرهنگ رشت، رساله سوم از مجموعه شماره 79، كتابت 1300ق.
كتابخانه شخصي سيّد محمّد جزايري.
كتابت سيّد ابوالحسن شيخ‏الاسلام.
62 / 2. گزيده:
توسّط محمّدتقي گلپايگاني، كتابخانه خوانساري (ذريعه، ج 20، ص 209).
63. مشكلات المسائل.
64. مفتاح اللبيب في شرح «التّهذيب».53
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش2125، كتابت محمّدكاظم بن احمد بن محمّدجعفر بن... نورالدّين بن نعمت‏اللّه جزايري در اوّل جمادي‏الثّاني 1360 ق (التّراث العربي، ج 5، ص 182).
كتابخانه شخصي سيّد آقا تستري در نجف، نسخه عصر مصنّف، ناقص.
كتابخانه شخصي سيّد علي معلّم، كتابت همو.
كتابخانه شخصي سيّد محمّد جزايري، كتابت همو.
كتابخانه شخصي محمّد سماوي، كتابت سيّد محمّد جزايري.
65. مقامات النّجات في شرح اسماء الحسني.
65 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش3496 با تصحيحات مؤلّف؛ ش4210، كتابت 1266 ق (التّراث العربي، ج 5، ص 194).
كتابخانه سلطنتي تهران، نسخه اصل مؤلّف.
كتابخانه شخصي حكمت آل آقا (متنبّي و سعدي، ص 329).
كتابخانه شخصي سيّد آقا تستري در نجف.
كتابخانه شخصي سيّد مصطفي امام‏زاده.
كتابخانه مجلس شوراي اسلامي، ش65096، كتابت سبزعلي بن حسين‏علي فيلي مهكي، 1245ق، جلد اوّل (فهرست، ج 4، ص 319).54
كتابخانه مدرسه خيرات‏خان، ش100.
كتابخانه مركزي دانشگاه تهران (فهرست، ج 5، ص 1540).
65 / 2. گزيده و ترجمه فارسي:
از مؤلّفي ناشناخته، ناقص (نابغه فقه و حديث، ص 119).
66. مقصودالانام في شرح «تهذيب الاحكام».
كتابخانه شخصي سيّد آقا تستري در نجف، جلدهاي اوّل و دوم و سوم.
كتابخانه شخصي سيّد محمّد جزايري، جلدهاي چهارم و پنجم و ششم.
67. ملحمة دانيال عليه السّلام.
نجف، [بي‏نا]، سنگي، 1370ق.
68. مناهج المطالب.
69. منبع الحيات في حجّية قول المجتهدين في الاموات.
69 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش2707، كتابت 1110ق؛ ش3278، كتابت 1255ق؛ ش4913، كتابت 1114ق؛ ش6046، كتابت 1175ق؛ ش6658، كتابت 1231 ق (التّراث العربي، ج 5، ص 247).
كتابخانه شخصي مرحوم بيرجندي.
كتابخانه مجلس شوراي اسلامي (فهرست، ج 2، ص 152؛ ج 9، ص 588).
كتابخانه مركزي آستان قدس رضوي، ش17070، كتابت رضي بن نبي قزويني در 1119 ق (فهرست، ج 16، ص 479 ـ 480).
69 / 2. چاپ:
بغداد، [بي‏نا]، 1345ق، 87 ص .
بيروت، [بي‏نا]، 1401ق، به همراه الشّهاب الثّاقب از فيض كاشاني.
تهران، [بي‏نا، بي‏تا].
69 / 3. حاشيه:
از محمّدباقر بهاري همداني (م1333ق).55
*. منتهي الطّلب î منتهي المطالب في النّحو.
70. منتهي المطالب في النّحو.56
*. منتهي المطلب في النّحو î منتهي المطالب في النّحو.
71. منهاج الصّواب الي علم الاعراب.
72. منهاج المبتدي.
73. نزهة الاخوان و تحفة الخُلاّن.57
كتابخانه آيت‏اللّه سيّد محمّدتقي حكيم، ش2، كتابت قرن 12 (معرفة الآثار، ص 292).
كتابخانه شخصي محمّدرضا فرج‏اللّه در نجف، كتابت سيّد محمّدكاظم جزايري.
74. النّكت الطّريفة في شرح ملحقات الصّحيفة السجّاديّة.
74 / 1. نسخه:
كتابخانه مدرسه آيت‏اللّه گلپايگاني، ش36 / 168، كتابت 1107 ق (فهرست جديد، ج 1، ص 479).
74 / 2. چاپ:
به همراه نورالانوار، تهران، [بي‏نا]، سنگي، 1316ق.
75. نوادرالآثار.
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش3808، جلد اوّل (التّراث العربي، ج 4، ص 124).
كتابخانه اميرالمؤمنين در نجف، جلد اوّل.
كتابخانه شخصي آيت‏اللّه سيّد محمّدعلي روضاتي در اصفهان، بدون شماره، جلد اوّل.
*. نوادرالاخبار î نوادرالآثار.
76. نورالانوار في ايضاح كلام خير الاخيار.
76 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي ش1980، با تصحيح مؤلّف در در 1109 ق در اصفهان؛ ش3616، كتابت 1103 ق (التّراث العربي، ج 5، ص 398).
كتابت عوض بن حسين از نسخه اصل، با علامت بلاغ از مؤلّف (نشريّه العدل، س3، ش10).
كتابخانه شخصي سيّد محمد جزايري، با حواشي مؤلّف.
كتابخانه مدرسه غرب آخوند همدان، ش312، كتابت 1126ق.
كتابخانه مدرسه آيت‏اللّه گلپايگاني، ش36 / 168، كتابت 1102 ق (فهرست جديد، ج 1، ص 742).
كتابخانه مركزي آستان قدس رضوي، ش212 (فهرست، ج 2، ص 299؛ ج 5، ص 44).
كتابخانه ملّي تهران، ش483، كتابت 1102ق.
76 / 2. چاپ:
تهران، [بي‏نا]، سنگي، 1316ق، 298 ص ، به خطّ زين‏العابدين محمّد قمي، به همراه تعليقات مير داماد، شرح وجيزه فيض كاشاني و حديقة الهلاليّة از شيخ بهائي.
*. نورالانوار في شرح الصّحيفة السجّاد(يّة) î نورالانوار في ايضاح كلام خير الاخيار.
*. نورالانوار في شرح كلام خير الاخيار î نورالانوار في ايضاح كلام خير الاخيار.
*. نورالبراهين في اخبارالطّاهرين î انيس الوحيد في شرح كتاب التّوحيد.
77. النّور المبين في قصص الانبياء و المرسلين.58
77 / 1. چاپ:
نجف، [بي‏نا]، 1355ق.
نجف، [بي‏نا]، 1375ق.
نجف، [بي‏نا]، 1384ق.
نجف، چاپخانه حيدريّه، 1388 ق / 1968م.
بيروت، [بي‏نا، بي‏تا].
قم، شريف رضي، 1372ش، 480 ص ، وزيري.
77 / 2. ترجمه‏هاي فارسي:
ترجمه سيّد نورالدّين بن نعمت‏اللّه با نام «تحفة الاولياء».
ترجمه يوسف عزيزي، تهران، نشر هاد، [چاپ اوّل [1375ش، 704 ص ، وزيري؛ زير عنوان «قصص الانبياء».
ترجمه يوسف عزيزي، تهران، نشر هاد، چاپ دوم 1376ش، 704 ص ، وزيري؛ زير عنوان «قصص الانبياء».
78. نهج الصّواب في علم الاعراب.
79. نهج اليقين.
*. هداية المؤمنين î هدية المؤمنين و تحفة الرّاغبين.
*. الهدية في فقه الاماميّة î هدية المؤمنين و تحفة الرّاغبين.
80. هدية المؤمنين (المبين) و تحفة الرّاغبين.59
80 / 1. نسخه‏ها:
كتابخانه آيت‏اللّه مرعشي، ش3901، كتابت 1253ق؛ ش5174، كتابت سيّد محمّد بن احمد بن عبداللّه بن... نورالدّين بن نعمت‏اللّه جزايري در 17 ربيع‏الثّاني 1362 ق (التّراث العربي، ج 5، ص 485).
كتابخانه مدرسه آيت‏اللّه گلپايگاني، ش 25 / 109، كتابت قرن 12 (فهرست جديد، ج 1، ص 760).
كتابخانه شخصي سيّد آقا تستري در نجف (ذريعه، ج 25، ص 214 ـ 215).
كتابخانه شخصي سيّد محمّد جزايري.
كتابخانه شخصي سيّد محمّدتقي حكيم، در ضمن مجموعه‏اي از نگارش‏هاي شيخ عبداللّه سماهيجي.
كتابخانه مجلس شوراي اسلامي (فهرست، ج 16، ص 358).
كتابخانه ملّي تهران، ش2521، كتابت 1083ق.
80 / 2. ترجمه فارسي:
ترجمه سيّد عبداللّه بن نورالدّين نواده مؤلّف.

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در پنجشنبه 13 فروردین1388 ساعت 11:50 |

گزارشي از انديشه سياسي سيد نعمت الله جزايري (بقلم محمد اكرم عارفي)

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در پنجشنبه 13 فروردین1388 ساعت 11:33 |

سال نو مبارک

فرا رسیدن سال نو شمسی را به تمامی سادات جزایری تبریک عرض نموده و سال خوش و خرمی را همراه موفقیت و شاد کامی برایتان آرزومندم

ببخشید که وبلاگ آپ دیت نشده دلیل آن مشغله های روزانه بوده است که امیدوارم در سال جدید با همکاری تمام فامیل بتوانیم اطلاعات خوبی را جمع آوری نماییم

نیاز ما دستان پر مهر و محبت شماست

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در سه شنبه 11 فروردین1388 ساعت 16:9 |

سید نعمت الله جزایری جد اعلی

 

سید نعمت الله جزایری

 تولد
«صباغیه» یکی از جزایر پیرامون بصره، در حدود ۱۰۵۰ ق. شاهد تولد نوزادی بود که خانه سید عبدالله را در شادمانی فرو برد. سید عبدالله که از نوادگان امام کاظم علیه السلام به شمار می آمد فرزند دلبند خویش را نعمت الله نامید و در نخستین فرصت به مکتب سپرد.

در مسیر تحصیل
نعمت الله روزهای کودکی را شتابان پشت سر نهاد و با بهره گیری از دانشوران صباغیه، شط بنی اسد، حویزه و بصره به یازده سالگی رسید. در این هنگام همراه برادرش سید نجم الدین رهسپار شیراز شد و به یاری شیخ جعفر بحرانی در مدرسه منصوریه اقامت گزید. تهیدستی بسیار سید نعمت الله، سرانجام وی را از انزوای ویژه روزگار آغازین درس برون آورد، به نسخه برداری از کتابها، تصحیح نسخه ها و حاشیه نویسی کشاند. فرزند سید عبدالله گاه تا بامداد کار می کرد، درس می خواند و پس از نماز صبح و مطالعه ویژه بامدادی سر بر کتاب نهاده، لحظه ای می آرامید آنگاه تا نیمروز تدریس می کرد و پس از نماز ظهر به درس یکی از استادان می شتافت. او خود خاطره آن روزهای دشوار را چنین نگاشته است: ... وقتی اذان ظهر برمی خاست به درس می شتافتم ... البته بیشتر وقتها نمی توانستم نان تهیه کنم، بنابراین تا شامگاه گرسنه می ماندم. اغلب هنگامی که شب فرا می رسید به اندازه ای در اندیشه درس فرو رفته بودم که نمی دانستم در روز چیزی خورده ام یا نه! پس مدتی فکر می کردم و درمی یافتم که چیزی نخورده ام.... تلاش سید تابستان و زمستان نمی شناخت. برای او همه فصلها فصل درس بود. آنچه فرزند سخت کوش صباغیه درباره یکی از زمستانهای شیراز نگاشته، درستی این گفتار را نشان می دهد:

من درسی داشتم که حاشیه های آن را بعد از نماز صبح زمستان می نوشتم. سرمای هوا و بسیاری تلاش باعث می شد که خون از دستم جاری شود! ... سه سال روزگار بدین سان گذشت. ناگفته پیداست که کار نسخه برداری همواره برقرار نبود. بنابراین نوجوان بین النهرین گاه چنان در تهیدستی فرو می رفت که حتی توان خرید لقمه نانی نداشت. در چینن موقعیت دشواری چراغ حجره اش به سبب بی روغنی خاموش می ماند و سید نعمت الله را در اندوهی جانکاه فرو می برد. او برای تحمل گرسنگی توان بسیار داشت ولی هرگز نمی توانست به دلیل ناداری درس شامگاهی را ترک کند. بنابراین به مهتاب، خانه دوستان یا مسجد جامع پناه می برد. شیراز با همه دشواریها، جاذبه هایی نیز داشت. جاذبه هایی که ثروتمندان و تهیدستان به یک اندازه از آن بهره مند می شدند. باغهای سرسبز، چشم اندازهای پرگل و چشمه های زلال را باید در شمار این جاذبه های طبیعی جای داد. زیباییهایی که گاه نوجوان صباغیه را به بیرون شهر و اقامت یک هفته ای در گلستانها کشانده، بر نشاط و اشتیاقش می افزود. سرانجام پیامهای پیوسته پدر، سید نعمت الله را به سمت صباغیه رهسپار ساخت. پدر و مادر، که برای دیدار فرزند روزشماری می کردند برای آنکه او را در روستا ماندگار سازند مراسم ازدواج برپا داشتند و پیوند سید نعمت الله با دختر عمویش را جشن گرفتند. بیست روز پس از ازدواج در حالی که سید اندیشه شیراز را دست کم برای مدتی از خود دور ساخته بود، زیارت یکی از دانشوران جزایر و گفتار ارزنده وی اشتیاق مدرسه را در دل او بیدار ساخت؛ به گونه ای که در همان محفل تصمیم به ادامه درس گرفت و چون از خانه آن دانشمند بیرون آمد بی آنکه کسی را آگاه سازد رهسپار شیراز شد. ولی این بار اقامت در مدرسه منصوریه دیری نپایید. پس از مدتی خبر درگذشت پدر وی را در اندوه فرو برد و اندکی بعد دست حوادث مدرسه را به آتش کشید. سید نعمت الله با خاطره استادان بزرگ شیراز: شیخ جعفر بحرانی (متوفای ۱۰۹۱ ق.) ابراهیم بن ملاصدرا، شاه ابوالولی بن شاه تقی الدین شیرازی، سید هاشم بن حسین احسایی، شیخ صالح بن عبدالکریم کزکزانی (متوفی ۱۰۹۸ ق.) راه اصفهان را پیش گرفت.

اساتید
فرزند صباغیه از اصفهان در محضر حافظ سید محمد میرزا جزایری، میرزا رفیع الدین محمد بن حیدر طباطبایی (متوفای ۱۰۷۹ ق.)، شیخ عماد الدین یزدی، محقق سبزواری (متوفای ۱۰۹۰ ق.)، شیخ علی بن شیخ محمد عاملی، شیخ حر عاملی (متوفای ۱۱۰۴ ق.)، شیخ حسین بن جمال الدین خوانساری (متوفی ۱۰۹۸ ق.)، امیر اسماعیل خاتون آبادی (متوفی ۱۱۱۶ ق.)، ملا محسن فیض کاشانی (متوفی ۱۰۹۱ ق.)، و علامه محمد باقر مجلسی بهره گرفته، در تهیدستی و گرسنگی به سوی قله های کمال پیش رفت ولی تنگدستی سپاهان دیری نپایید. گوهر شناس شهره پایتخت بزودی ارزش گوهر صباغیه را باز شناخت و او را از حمایت مادی و معنوی خویش برخوردار ساخت. سید نعمت الله اینک می توانست برون از دغدغه روغن چراغ و غذا به پژوهش پردازد و استاد را در انجام رسالت بزرگش یاری دهد. او خود خاطره آن روزها را چنین ثبت کرده است: «من در وقت تألیف «بحار الانوار» شب و روز در خدمتش بودم و در حل بعض احادیث مشکله با همدیگر مباحثه می نمودیم، بلکه بعض اوقات ایشان مرا از عالم خواب بیدار می کرد و درباره حل بعضی احادیث مراجعه می نمود .... به خاطر کمک به وی شبها در اتاقش می خوابیدم. او با من بسیار مزاح می کرد و می خندید تا از مطالعه خسته نشوم، ولی با همه اینها هرگاه می خواستم نزدش حضور یابم از شدت هیبت و عظمت وی دلم چنان می تپید که مدتی پشت در می ایستادم تا به حالت عادی بازگردم». توقف در خانه ناخدای فرزانه دریاهای نور، چهار سال به درازا کشید. اندک اندک مدرسه ای که میرزا تقی دولت آبادی بنیاد نهاده بود تکمیل شد و سید نعمت الله در آن مرکز علمی به تدریس پرداخت.

مرجع جنوب
سید در بازگشت از خراسان، در سبزوار بیمار شد و با رنج بسیار خود را به اصفهان رساند. در این روزگار نامه های فراوان از شوشتر و حویزه دریافت کرد. نامه هایی که وی را به آن شهرها فرا می خواند. فقیه پاک رأی صباغیه ناگزیر به قرآن کریم پناه برد و به راهنمایی آن کتاب مقدس شوشتر را برگزید و در روزهای پایانی ۱۰۷۹ ق. دعوت فتحعلی خان (حاکم خوزستان) را اجابت کرد و به شوشتر پای نهاد. او در آن دیار مسجدها و مدرسه های دینی فراوان پی افکند و به تربیت مشتاقان علوم اهل بیت علیهم السلام پرداخت. آن بزرگمرد علامه بر اقامه جماعت و ارشاد مردم در مسجد جامع، در خیابانها به راه می افتاد و اصناف و پیشه وران را با آداب اسلامی آشنا می ساخت. اندک اندک نهال هایی که او کاشته بود بارور شد و دانشورانی توانا به جامعه عرضه کرد. دانشورانی که به آبادیهای دور و نزدیک می شتافتند و مردم را با اهل بیت پیامبر علیهم السلام آشنا می ساختند. چون خبر تلاشهای موفقیت آمیز فقیه بلند آوازه صباغیه به شاه سلیمان صفوی رسید چنان تحت تأثیر قرار گرفت که بی درنگ در ضمن فرمانی، او را به شیخ الاسلامی جنوب برگزید و همه مناصب شرعی آن دیار را به وی وانهاد. او که اینک مرجع دینی اهالی خوزستان و جنوب عراق به شمار می آمد و در پی هدایت مردم و از میان برداشتن دشمنی قبیله ها تلاش فراوان کرده، اطلاعیه های گوناگونی با مهرهای ویژه خویش، که عبارتهای «و ان تعدوا نعمه الله لا تحصوها» («و اگر نعمت های خدا را شماره کنید نمی توانید آنها را به آخر رسانید» سوره نحل آیه 18) و «الواثق بالله نعمه الله» آراسته بود، به دور و نزدیک می فرستاد.

شاگردان
پیر دانشور صباغیه شاگردان بسیاری تریبت کرد که هر یک در گوشه ای از جهان اسلام به هدایت مردم و تدریس علوم اهل بیت پرداختند؛ دانشورانی چون: ابوالحسن اصفهانی غروی، ابوالحسن شوشتری، شیخ علی بن حسین بن محیی الدین جامعی عاملی، فتح الله بن علوان الکعبی الدورقی، قاضی محمد تقی بن قاضی عنایت الله شوشتری، شیخ محمد الضبیری، شیخ محمد علم الهدی کاشانی، شیخ محمد بن علی بن حسین نجار شوشتری، محمود بن میرعلی میمندی و ده ها شخصیت دیگر از شاگردان او به شمار می آیند.

آثار ماندگار
حضرت سید نعمت الله جزایری کتابهای گرانبهایی که فراتر از ۵۵ عنوان است، از خود به یادگار نهاد. نوشته هایی که نام برخی ازآنها را برمی شماریم: الانوار النعمانیه فی بیان معرفه النشأه الانسانیه، انیس الفرید فی شرح التوحید، تحفه الاسرار فی الجمع بین الاخبار، الجواهر الغوالی فی شرح عوالی اللئالی، ریاض الابرار فی مناقب الائمه الاطهار، زهر الربیع، الغایه القصوی، عقود المرجان فی تفسیر القرآن، مشکلات المسائل، منبع الحیاه فی اعتبار قول المجتهدین من الاموات، نوادر الاخبار، النور المبین فی قصص الانبیاء و المرسلین، هدیه المبین و تحفه الراغبین و ده ها اثر دیگری که به صورت حاشیه و شرح نوشته شده است.

وفات
مرجع ۶۲ ساله جنوب آنگاه که به سمت خوزستان ادامه مسیر می داد به شدت بیمار شد کاروانیان چون به جایدر (منزلگاهی نزدیک پلدختر) رسیدند سید را فرو آوردند تا لختی بیاساید، لیکن در این وادی بیماری شدت یافت و سرانجام در شب جمعه ۲۲ شوال ۱۱۱۲ ق. دیدگانی که به برکت خاک مقبره امامان معصوم علیهم السلام فروغی آسمانی یافته بود، برای همیشه بسته شد. مسافران پاکدل شوشتری پیکر پاک مرجعشان را غریبانه در جایدر به خاک سپردند. نیکان آن سامان، که قدر گوهر رخشان جزایر را می دانستند، بر آرامگاهش ساختمانی سراسر عشق و اخلاص بنیاد نهادند و برای تأمین مخارج قاریان و خدمتگزاران حرمش موقوفاتی در نظر گرفتند. اینک جایدر در سایه ایمان، پرهیزگاری و خلوص سرور فقیهان خوزستان چون خورشید به همه گیتی نور امید و رستگاری می پراکند.

منبع:http://www.tahoordanesh.com/page.php?pid=10829

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در شنبه 18 آبان1387 ساعت 15:15 |

سلام

سلام

هدف از ایجاد این وبلاگ جمع آوری و تکمیل اطلاعاتی در ارتباط باشجره سادات جزایری می باشد اطلاعاتی از قبیل ازدواجها تعداد فرزندان مشاغل و....

امید است که با همت و تلاش فامیل بتوانیم خدمت کوچکی به فامیل بزرگ سادات جزایری کرده باشیم

 

|+| نوشته شده توسط سيد حسين در پنجشنبه 16 آبان1387 ساعت 17:16 |